Το εξώφυλλο έχει το βασικό εικαστικό τυπωμένο, αλλά κάθε αντίτυπο είναι μοναδικό: η εικαστικός, Ελένη Κανελλοπούλου παρεμβαίνει με το χέρι, και προσθέτει εικαστικό μέρος ή λεπτομέρεια. Κανένα αντίτυπο δεν είναι ίδιο με κάποιο άλλο — το κάθε βινύλιο θα είναι μία και μοναδική στιγμή.
Στο πρώτο της άλμπουμ, η Νίκη Κοπίτα, από τις ερμηνεύτριες που ξεχώρισαν τα τελευταία χρόνια, συγκεντρώνει έξι τραγούδια, κάποια από τα οποία είχαν ήδη κυκλοφορήσει και κάποια νέα.
Τα πέντε από αυτά είναι συνθέσεις της Μαρίας Καμπούρη, η οποία συμμετέχει ερμηνευτικά στο ομώνυμο κομμάτι ενώ έκπληξη αποτελεί ένα παραδοσιακό της Απειράνθου Νάξου.
“Το δανείζομαι με σεβασμό, δανείζομαι τις ιστορίες ανθρώπων της Απειράνθου, για να τις πω με τη δική μου φωνή. Και έχουμε επιλέξει ακριβώς αυτές ακριβώς τις ιστορίες που για εμάς δένουν θεματικά όλο το δίσκο — λες και τα δικά μου τραγούδια, έψαχναν κι αυτά κάπου να ακουμπήσουν, να κουρδίσουν πάνω σε μια πιο βαθιά μνήμη. Τα κοτσάκια που επιλέξαμε είναι ανέκδοτα — προφορικές ιστορίες που έχουν περάσει από στόμα σε στόμα και ζουν ακόμα μέσα στους ανθρώπους της Απειράνθου”. Νίκη Κοπίτα
Στο κομμάτι συμμετέχει ο σπουδαίος βιολιστής Γιάννης Ζευγόλης
Υπάρχει μια σπάνια ισορροπία στο άλμπουμ αυτό, που το φως και το σκοτάδι, το εσωτερικό και το κοινό μπλέκονται και φιλιώνουν, με την τρυφερή, νοσταλγική αλλά και δυναμική ερμηνεία της Νίκης Κοπίτα να τους δίνει πνοή και συναίσθημα. Η μουσική κινείται ανάμεσα σε ηλεκτρονικά τοπία και σχεδόν χειροποίητες, ακουστικές στιγμές. Έχει κάτι το νυχτερινό, το εσωστρεφές, το άμεσο.
Την ενορχήστρωση και την παραγωγή έκαναν το έμπειρο δίδυμο των Γιώργου Μπουσούνη και Γιώργου Γκίνη.
Το “Μια μέρα φτάνει” είναι ένας δίσκος γεμάτος έρωτες, ματαιώσεις, αστοχίες, μνήμες και χωρισμούς. Τραγούδια γεμάτα αντιφάσεις, αυτοαναιρέσεις, εσωτερικές συγκρούσεις.
ΠΛΕΥΡΑ Α
A1. ΘΕΛΩ ΖΕΥΓΑΡΙΑ
A2. ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣΤΑ
A3. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΦΤΑΝΕΙ
ΠΛΕΥΡΑ Β
B1. ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΠΛΗΓΕΣ
B2. ΣΚΙΑ
B3. ΑΠΙΣΩΜΕΡΙΤΙΚΟΣ (ΑΠΕΙΡΑΝΘΟΣ ΝΑΞΟΥ)
