Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα όμορφο αγόρι, ψηλό και γεροδεμένο. Λευτέρη το έλεγαν, αλλά όλοι το φώναζαν αερικό. Πολλές φορές άνοιγε τα τεράστια χέρια του και τα ύψωνε σαν δυνατές φτερούγες και σαν άγριο πουλί έτρεχε στις γειτονιές σαν να πετούσε. Ο Λευτέρης ζούσε σε ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του δάσους του οροπεδίου της Φολόης. Ένα όμορφο δάσος με ψηλόλιγνες δρυς. Κάθε καλοκαίρι ζούσε με τη μάνα του μέσα στο δάσος σε μια καλύβα και φρόντιζαν τα λίγα ζωντανά τους. Με αυτά ζούσαν και με τα μικρά τους χωραφάκια, που, αν και ξερικά, τους έδιναν τα πολύ απαραίτητα για το βίος τους. Το σιτάρι τους και το καλαμπόκι τους, αν ο καιρός τους έκανε το χατίρι και έβρεχε δυο βροχές το καλοκαίρι. Μακριά από το οροπέδιο, που κι αυτό ξερό ήταν χωρίς πηγές και νερά, στη μεγάλη ρεματιά μετά το χωριό έτρεχε το μικρό όμορφο ποταμάκι ο Ενιπέας.
Περιγραφή
